X
تبلیغات
مقايسه رشد اجتماعي و ختلالات رفتاري دانش آموزان كم توان ذهني ورزشكار و غير ورزشكار در شهر تهران
منوی اصلی
عضویت سریع

قوانین سایت

کد امنیتی :

ورود کاربران
نام کاربری:
رمز عبور :

موضوعات سایت
موضوعات سایت
آمار وبلاگ
» افراد آنلاین : 1
» بازدید امروز : 7
» بازدید دیروز : 0
» هفته گذشته : 35
» ماه گذشته : 227
» سال گذشته : 323
» کل بازدید : 323
» کل مطالب : 12
» نظرات : 0
درباره وبلاگ

مطالب تصادفی
مطالب پربازدید
آرشيو مطالب
نظر سنجی
چت باکس



پشتیبانی

RSS


POWERED BY
blogmehr.ir
تبلیغات
مقايسه رشد اجتماعي و ختلالات رفتاري دانش آموزان كم توان ذهني ورزشكار و غير ورزشكار در شهر تهران

زهرا كرگر، دكتر سيده منور يزدي، دكتر ابوالقاسم  مهري نژاد

چكيده 

هدف از تحقيق حاضر يافتن پاسخي براي اين دو پرسش بود:

1- آيا بين رشد اجتماعي كودكان كم توان ذهني ورزشكار و غيرورزشكار تفاوت وجود دارد؟

2- آيا بين اختلالات رفتاري كودكان كم توان ذهني ورزشكار و غيرورزشكار تفاوت وجود دارد؟

آزمودني هاي اين پژوهش متشكل از 45 دانش آموز كم توان ذهني آموزش پذير گروه ورزشكار (42 پسر و 3 دختر) و 45 دانش آموز كم توان ذهني آموزش پذير گروه غير ورزشكار (42 پسر و 3 دختر) مدارس استثنايي ابتدايي و راهنمايي شهر تهران بودند كه گروه اصلي به طور هدفمند و گروه غير ورزشكار با استفاده از روش همتاسازي در همان مدارس انتخاب شدند. 

ابزار به كار گرفته شده مقياس بلوغ اجتماعي واينلند VSMS-V و فرم معلم پرسشنامه 30 سوالي راتر بود. نتايج حاصل از يافته هاي آماري نشان داد كه به طور كل بين رشد اجتماعي دانش آموزان كم توان ذهني ورزشكار و غير ورزشكار تفاوت معناداري وجود دارد. به علاوه افراد ورزشكار با توجه به بالا بودن رشد اجتماعي بهنسبت اختلالات رفتاري پايين تري دارند، در حالي كه دانش آموزان كم توان ذهني غير ورزشكار رشد اجتماعي پايين و اختلالات رفتاري بالايي دارند، يعني فعاليت ورزشي رابطه معكوسي با اختلالات رفتاري دارد.

واژه هاي كليدي: كم تون ذهني، ورزش، رشد اجتماعي، اختلالات رفتاري.

مقدمه

نقش حركت در زندگي كودكان قابل توجه است، زيرا رشد و تكامل كودك با پيچيدگي هاي حركتي او ارتباط مستقيم دارد. هرچه انسان تكامل مي يابد، توانايي حركتي او بيشتر مي شود. حرتك براي هر كودكي لذت بخش است و انجام مهارت‌هاي حركتي براي وي اطمينان بخش مي باشد. وقتي كودك مهارت هاي حركتي را ياد مي گيرد عوامل زيادي مانند شناخت، رشد بدني، آمادگي، مهارت هاي پيش نياز، تنوع سطوح مهارت، انگيزه و هدف مي تواند موجب تسهيل يا بازداري در امر يادگيري شوند. بنابراين لازم است هرچه بيشتر در زمينه نقش سازنده حركت و ورزش تحقيق شود تا علاوه بر اطمينان از حيطه اثر گذاري آن بر كودكان استثنايي خصوصاً كودكان كم توان ذهني، موقعيت تعامل با همسالان را كه براي رشد توانايي اجتماعي شدن و احساس هويت مهم است فراهم كند (محمداسماعيل، 1377).

در مورد اهميت ورزش و حركت در كودكان كم توان ذهني تحقيقات مختلفي انجام شده است كه به برخي از آنها اشاره مي شود: در يك بررسي كه توسط كلر و همكاران (1983) در آمريكا به انجام رسيد، معلوم شد كه مهارت هاي حركتي دانش آموزان كم‌توان ذهني آموزش پذير در اثر ورزش به صورت چشم گيري افزايش پيدا كرده است.

تحقيق ديگري توسط كلر- پيكر و همكاران (1990) انجام شده است كه نتايج آن نشان داد ورزش تاثير بسزايي در مهارت هاي حركتي و اجتماعي آنها دارد. پژوهشي در سال 1987 در زمينه تاثير برنامه هاي ورزشي بر جوانان دچار نقص ذهني در آمريكا انجام گرفت. اين برنامه در سه مرحله اجرا شد و نتايج آن حاكي است كه دانش آموزان از نظر رشد اجتماعي در سطح بالاتري قرار گرفتند.

تحقيقي ديگر توسط بوسول و آربوگاست (1988) انجام شد كه نتايج آن نشان مي‌دهد دانش آموزان كم توان ذهني در انجام حركات ورزشي از نظر فيزيكي موفقيت بيشتري به دست مي آورند و انتظارات محققان حاضر در اين رابطه به طور چشمگيري مثبت بوده است. كلر و كپ (1990) طي پژوهشي در زمينه مهارت هاي اجتماعي در كودكان پيش دبستاني داراي تاخير در شد نشان دادند كه كودكان كم توان ذهني از نظر تعامل اجتماعي مشكل بيشتري دارند و كمتر در فعاليت هاي اجتماعي شركت مي كنند اما از طريق حركات و فعاليت هاي ورزشي مي توانند تاسطح بالاتري پيش بروند.

پژوهشي كه جعفري (1378) در مورد نقش ورزش در رشد اجتماعي دانش آموزان نابينا و كم‌بينا انجام‌داد آشكار ساخت كه دانش آموزان ورزشكار در مقابل غيرورزشكار عملكرد بالايي دارند و اين امر در رشد اجتماعي آنها علي‌رغم مشكل بينايي تاثير گذارده است. پژوهش منصوري (1378) حاكي از اين است كه مهارت هاي ورزشي عملكرد دانش آموزان كم توان ذهني را بالا مي برد و اين تغيير در رشد اجتماعي- عاطفي و مهارت هاي رفتاري آنان تاثير مي گذارد.

نتايج پژوهش هاي ديگر نيز بيانگر همين تاثير است. هرچند كه در مقابل نتايج ذكر شده، تحقيقي در زمينه تاثير برنامه ورزشي بر كودكان كم توان ذهني عميق انجام نگرفته، و نتايجي در مورد تاثير ورزش بر رشد اجتماعي دانش آموزان كم توان ذهني عميق گزارش نشده است (برانديگ و همكاران، 1990).

با استناد به نتايج حاصل از تحقيقات در مورد تاثير ورزش بر رشد اجتماعي دانش ‌آموزان كم توان ذهني، بسياري از روانشناسان و متخصصان علوم تربيتي در شكل گيري شخصيت و رشد اجتماعي و سازگاري كودكان با اجتماع، موفقيت در انجام امور شغلي و كارداني و ابتكار آنها در آينده مي شوند (كاپلان و سادوك 1994، ترجمه پورافكاري، 1377).

به طور كلي با توجه به تحقيقات حاضر به نظر مي رسد كه در زمينه رشد اجتماعي دانش آموزان كم توان ذهني آموزش پذير و تاثير ورزش روي آنها بررسي زيادي صورت نگرفته است. تحقيقات نيز حاكي از پايين بودن رشد اجتماعي اين كودكان مي‌باشد. اين حيطه هنوز به تحقيقات بيشتري نيازمند است تا در رشد اجتماعي دانش‌آموزان كم توان ذهني آموزش پذيرمفيد واقع شود.

هدف از اين پژوهش بررسي تاثيرتربيت بدني در رشد اجتماعي دانش آموزان كم‌توان ذهني آموزش پذير بود كه بدين منظور گروه ورزشكار با گروه غير ورزشكار مقايسه شدند تا بتوان با استفاده از نتايج آن به شناخت هر چه بيشتر اين دانش آموزان و تلاش در جهت جبران ضعف آنان پرداخت. همچنين شايد بتوان براساس اين تحقيق به راه‌هايي دست يافت كه به طراحي هر چه بيشتر و بهتر روش هايي براي بالا بردن سطح اجتماعي اين كودكان منتهي گردد و در نهايت با فراهم كردن شرايط مطلوب براي اين دسته از كودكان بتوان توانايي و مهارت هاي اجتماعي آنها ر بالا برد. لذا اهداف اين پژوهش عبارت است از:

- شناسايي نقش تربيت بدني در رشد اجتماعي دانش آموزان كم توان ذهني آموزش پذير.

- شناسايي نقش تربيت بدني در اختلالات رفتاري دانش آموزان كم توان ذهني آموزش پذير.

در اين پژوهش دو فرضيه اصلي (8 فرضيه فرعي) به شرح زير مطرح شده است.

1- رشد اجتماعي دانش آموزان كم توان ذهني ورزشكار بيشتر از دانش آموزان كم‌توان ذهني غيرورزشكار است.

1-1- خودياري عمومي دانش آموزان كم توان ذهني ورزشكار بيشتر از دانش آموزان كم‌توان ذهني غيرورزشكار است.

1-2- خودياري در غذا خوردن دانش آموزان كم توان ذهني ورزشكار بيشتر از دانش آموزان كم‌توان ذهني غيرورزشكار است.

1-3- خودياري در لباس پوشيدن دانش آموزان كم توان ذهني ورزشكار بيشتر از دانش آموزان كم‌توان ذهني غيرورزشكار است.

1-4- خود رهبري دانش آموزان كم توان ذهني ورزشكار بيشتر از دانش آموزان كم‌توان ذهني غيرورزشكار است.

1-5- توانايي شغلي دانش آموزان كم توان ذهني ورزشكار بيشتر از دانش آموزان كم‌توان ذهني غيرورزشكار است.

1-6- ارتباط با ديگران در دانش آموزان كم توان ذهني ورزشكار بيشتر از دانش آموزان كم‌توان ذهني غيرورزشكار است.

1-7- تحرك بدني دانش آموزان كم توان ذهني ورزشكار بيشتر از دانش آموزان كم‌توان ذهني غيرورزشكار است.

1-8- ميان دانش آموزان كم توان ذهني آموزش پذير ورزشكار و غيرورزشكار از نظر اختلالات رفتاري تفاوت وجود دارد.

تعريف مفاهيم

كودكان كم توان ذهني آموزش پذير

افرادي باهوشبهر بين 51-70 كه مشكلاتي در سازگاري دارند. (ميلاني فر، 1374) كودكان كم توان ذهني آموزش پذير در پژوهش حاضر، كودكان 10-15 ساله اي بودند كه در مدارس عقب مانده ذهني تهران در سال تحصيلي 80-79 در مقاطع ابتدايي و راهنمايي تحصيل مي كردند.

رشد اجتماعي

كارآيي ي ميزان كه فرد بتواند به معيارهاي استقلال شخصي و مسئوليت اجتماعي مورد انتظار گروه سني و فرهنگي خود دست يابد (گروسمن، 1994).

رشد اجتماعي در پژوهش حاضر برابر با نمره اي بود كه براساس تكميل پرسشنامه رشد اجتماعي واينلند توسط كودكان كم توان ذهني آموزش پذير به دست آمد.

تربيت بدني

منظور از تربيت بدني در پژوهش حاضر عبارت بود از انجام يا عدم انجام فعاليت‌هاي ورزش فوق برنامه در باشگاه هاي بيرون مدرسه.

مهارت هاي اجتماعي

توانايي ايجاد ارتباط متقابل با ديگران در زمينه اجتماعي خاص به طريقي كه در عرصه جامعه قابل قبول يا ارزشمند باشد و در عين حال براي شخص سودمند يا براي ديگران نافع باشد (رهنما، 1374).

اختلال سلوك

براساس DSM-IV اختلال سلوك به صورت زير تعريف شده است: 

اختلال سلوك يكي از اختلالات مهم دوران كودكي است كه وجه مشخصه آن عبارت است از عدم رعايت مكرر و مداوم حقوق ديگران ي تخطي مكرر و مداوم از هنجارها و قواعد اجتماعي.

دانلود پایان نامه ارشد

درباره :
امتیاز : 3 | نظر شما : 1 2 3 4 5 6
برچسب : ,
تعداد بازدید : 78
نوشته شده توسط رسول در 1397/6/10 و ساعت 22:00 |
عناوين آخرين مطالب ارسالي
صفحات دیگر